Stratified care with LARS (Lage Rugpijn Support tool) for patients with chronic non-specific low back pain and physiotherapists in primary care. A participative development and feasibility study.

De System Usability Scale (SUS) leverde de score 70,8 op, wat duidt op een bruikbare en acceptabele applicatie. LARS hielp cliënten beter voorbereid te zijn, bood inzicht in behandelmogelijkheden en verhoogde hun gevoel van eigen regie. De Ottawa Acceptance Scale en Intrinsic Motivation Inventory bevestigden een hoge tevredenheid, en de educatieve video werd gewaardeerd voor praktische informatie over lage rugpijn en zelfmanagement. LARS blijkt een waardevolle aanvulling binnen de eerstelijnszorg.

Aanbevelingen voor de verdere ontwikkeling en implementatie van keuzehulpmiddel LARS.

1. Realistische planning en fasering van de ontwikkeling
   Bij de ontwikkeling van een werkend prototype is het essentieel om een uitgebreide planning te maken die de vereisten voor gebruikers, organisaties en technische aspecten helder definieert. Hoewel aanvankelijk 6 maanden was ingepland voor deze fase, bleek 9 maanden nodig. Toekomstige projecten dienen tijdsbuffer in te bouwen en duidelijke mijlpalen vast te stellen om vertragingen te minimaliseren.
2. Optimaliseer tijdsbesteding van teamleden
   De combinatie van het organiseren en plannen van een pilotstudie en het ontwikkelen van het prototype LARS was uitdagend, vooral omdat teamleden slechts beperkt beschikbaar waren (1 tot 1,5 dag per week). We hebben 2x een verzoek ingediend bij ZonMw om de materiaalkosten om te zetten in extra personele inzet. Voor vergelijkbare projecten wordt aanbevolen de projectplanning af te stemmen op de inzetbaarheid van teamleden, bijvoorbeeld door de planning te verlengen of meer personeel(-uren) in te zetten.
3. Strategische aanpak werving van fysiotherapiepraktijken in een veranderende context
   Het keuzehulpmiddel is getest in een eerstelijns fysiotherapiepraktijk gedurende een periode 16 maanden in plaats van 3-5 maanden. Het werven van deelnemende praktijken bleek complex, mede door veranderingen in prioriteiten. Het is van belang om in toekomstige implementatietrajecten meer tijd en middelen in te plannen voor het werven van praktijken, fysiotherapeuten en cliënten. Het opbouwen van een solide netwerk voorafgaand aan de start van het project kan dit proces vergemakkelijken. Daarnaast kan het nuttig zijn om samenwerkingsverbanden beroepsverenigingen te versterken.
4. Balans tussen focusgroepen en individuele gesprekken
   Hoewel focusgroepen een waardevolle methodologie zijn, bleek het in dit project efficiënter om individuele gesprekken te voeren. Dit leidde tot een verschuiving van de oorspronkelijke planning en uitvoering. In toekomstige projecten kan overwogen worden om co-creatiesessies of individuele interviews een prominentere rol te geven, afhankelijk van de behoeften van de doelgroep en de beschikbare tijd. 
5. Implementatie voorbereidingen
   Het is wenselijk om de keuzehulp LARS in te bedden in het EPD, en om meerdere stakeholders te betrekken bij het opstellen van een businessplan, om de kans op succesvolle implementatie te vergroten. Een financiële ondersteuning is daarbij noodzakelijk.

Conclusie

Deze aanbevelingen benadrukken het belang van realistische planning, strategische werving en flexibele werkmethoden in de ontwikkeling van keuzehulpmiddelen zoals keuzehulp LARS. Het toepassen van deze inzichten kan bijdragen aan een efficiënter en effectiever ontwikkelproces, waarbij zowel technische als organisatorische doelen beter worden bereikt.